30 oktober 2020 190 x bekeken

Heel wat jaren geleden gaf ik een serie cursussen aan medewerkers en leidinggevenden van een groot bedrijf: zij hadden gekozen voor een nieuw computersysteem en als externe was ik ingehuurd om hen daarin te trainen. Op de laatste vrijdag, twee dagen vóór de Big Bang, ging de enige leidinggevende in de laatste groep van tien cursisten volledig in de weerstand – blijkbaar was hij niet op de hoogte of meegenomen in het traject van het nieuwe systeem. Daardoor bleef hij hangen op basisvragen rondom de gebruiksvriendelijkheid van het systeem, wat de eindgebruikers van het systeem vonden en dat soort zaken…

Als trainer probeerde ik de hele groep mee te nemen in het nieuwe systeem – dat ze daarmee gingen werken was een fait accompli – maar ik was natuurlijk niet de beslisser geweest. Dus moest ik hem op dat moment (1 op 1) doen inzien dat zijn weerstand hem tegen zou houden én dat hij als leidinggevende een belangrijke rol kon spelen in de adoptie van het nieuwe systeem. En wat je niet kunt veranderen, daar kun je natuurlijk maar beter in meebewegen. “Mopperen op mij heeft niet zoveel zin,” sloot ik af, “want ik probeer u te helpen om er maandag goed mee te kunnen starten.”

Het hielp. Ná de lunch zweeg hij en probeerde hij zijn leerachterstand in te halen. Langzamerhand begon hij vragen te stellen die ik aan de andere cursisten doorspeelde. We zagen zijn perspectief veranderen: ik kan het maar beter leren. Het werd uiteindelijk nog gezellig ook, gelukkig!

Ik denk nu nog wel eens aan die man en aan die middag: hoe je met een eerlijk gesprek iemand kunt laten draaien. Hem vooruit kunt helpen in zijn leerproces. Én hoe belangrijk het is dat iedereen in een organisatie meegenomen wordt in het waarom van een nieuw systeem of een nieuwe manier van werken.

Auteur


Jos Bruls
Consultant

Tags :